Ledwo zacząłem czytać „ Ojca Goriot” napisanego przez Balzaca miałem sporą pewność, że dzieło samo w sobie spodoba mi się i pochłonie . Jest to powieść bardzo naturalistyczna.  Rzeczami, które od razu biją po oczach są naturalnie opisywana brzydota i cierpienie, że już nie wspomnę o poruszeniu istotnych problemów obyczajowych dotykających świat zachodni w czasach, w których rozgrywa się akcja . Po obiedzie postanowiłem odwiedzić forum budowlane. Mam cichą nadzieję, że ktokolwiek się na nim udzielił do tej pory.  Mam świadomość tego, że ludzie po pracy nie mają sił ani ochoty udzielać się na jakimś tam forum, ale mogliby choć czasem wykazać dobrą wolę . W końcu budowlanka  , a także  architektura to ich hobby. Tak jak już  wspomniałem  pojawiłem się na forum. Niestety nikt od paru dni tam nie zagościł. Cóż. Wyłączyłem laptopa , a także  rozsiadłem się w fotelu, by włączyć telewizor. Oglądałem pierwsze lepsze coś w TV.  Oglądałem od niechcenia jakiś program, żeby po mniej więcej godzinie  dosiąść się ponownie do laptopa . Ponownie pojawiłem się na forum budowlanym, tym razem jednak bez jakiejkolwiek nadziei na podjęcie kolejnego uczącego tematu, bądź wątku.  Przekonałem się do tego, by napisać w paru zdaniach to co mnie spotkało jakiś czas temu . Tak więc opisując swoją historię pokrótce napisałem, że ledwo ująłem „Muratora” w dłonie już  interesować  zaczęły mnie drzwi szklane. Zbierałem informację na ich temat, by służyć poradą w razie czego.

W dalszej kolejności zacząłem interesować się witrażami, co wpłynęło na podsunięcie tematu drzwi szklanych , a także witraży w razie remontu muzeum. Oczywiście pokrywało się to  z wystawą tyczącą się  wieków średnich . Napisałem jak muzeum zainwestowało w witraże sakralne umieszczone pomiędzy zewnętrznymi szybami zespolonymi w drzwiach szklanych. Pisząc już o ozdobnych taflach nadmieniłem również o ich bezpośrednim bezpieczeństwie . Szkło klejone bowiem jest wytrzymałe  , a także  odporne na uderzenia, co w połączeniu ze sposobem pękania szyby daje super bezpieczny mix. Szyby wykonane z tego właśnie szkła pękają rozchodząc się promieniście wokół źródła uderzenia. Nie rozpryskują się na wszystkie strony jak to ma miejsce z normalnym szkłem. O tym wszystkim powiedziałem dyrektor muzeum, co zaowocowało  zakupem  drzwi szklanych i witraży, które  wzorowo  spełniają swoją rolę nie tylko w czasie wystawy.  Sama wystawa i zachwyt, w jaki wprawiły witraże stanowiły punkt kulminacyjny mojej przygody . Zakończyłem chwaląc się  bankietem i swoim ewentualnym przemówieniu. Byłem  także  ciekawy czy forumowiczom przytrafiły się podobne  interesujące    albo  śmieszne historie związane z drzwiami szklanymi. Mam nadzieje, że ten wątek się z czasem rozwinie. Słuchając muzyki pisałem ze znajomymi przez gg. W taki oto sposób minęła pierwsza część dnia.